Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

 Οι διάφορες αντιδράσεις που προκάλεσε η δραστηριοποίηση των Λεμεσιανών ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΑΞΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΕΙΩΝ των γειτονιών τους ήταν (μέχρι σήμερα) ως επί το πλείστων θετικότατες. Αναμένεται μάλιστα και συνέχεια των αντιδράσεων με πιο δυναμικές κινητοποιήσεις.

Οι αντιδράσεις, οπως είναι φυσικό, κάποιων υπέρμαχων των καγκέλων δεν έλειψαν, όταν γίνονται αντιληπτές από το ιστολόγιο μας θα τις μεταφέρουμε εδώ οπώς κάναμε και την περασμένη εβδομάδα. Σκοπός είναι να καταγράψουμε τον δημόσιο διάλογο, γύρω από αυτό το θέμα που θεωρούμε μείζων. 

Η προηγούμενη παρέμβαση που μεταφέραμε και είχε δημοσιευτεί από τον φιλελευθερο δημιούργησε αντιδράσεις αλλά ξεκαθάρισε και το γενικό πνεύμα που υποκινεί τους άνθρωπους που βρίσκονται πίσω από τις μαζικές αυτές περιφράξεις.


Ταυτιζόμαστε σχεδόν απόλυτα και δημοσιεύουμε αυτούσιο ένα κείμενο-απάντηση στον κ.Δάφνη Παναγίδη από τον κ. Ιούλιο Θεοδωρίδη, ο οποίος διετέλεσε για χρόνια πρόεδρος του συντονιστικού των πολιτιστικών φορέων Λεμεσού αλλά έχει και στο ενεργητικό του μια πολύ πλόυσια δράση στα πολιτιστικά της πόλης.


 ------------------------------------------------------------------------------------------


 Η απάντηση του αγαπητού, σ’ εμένα, Δάφνη Σ. Παναγίδη στο θέμα της περίφραξης των εκκλησιών στη Λεμεσό (και πιο συγκεκριμένα της Αγίας Τριάδας) μου δίνει την ευκαιρία να τοποθετηθώ, επώνυμα πλέον, σ’ ένα δημόσιο διάλογο που ελπίζω πως θα διεξαχθεί, προς όφελος της πόλης και των πολιτών. Και, ακριβώς, αυτό είναι το ζητούμενο, στο θέμα-πρόβλημα της περίφραξης, και όχι τα όσα μας καταμαρτυρούν.

Ας πάρουμε, όμως, τα σημεία που θίγονται με τη σειρά. Η «Ομάδα Πρωτοβουλίας από 200 δημότες της Λεμεσού», «αυτοαποκαλείται». Προσωπικά, δεν με ικανοποιεί ο χαρακτηρισμός της «ομάδας πρωτοβουλίας», κυρίως, γιατί παραπέμπει είτε σε εκ των υστέρων τοποθετήσεις, είτε και σε αβέβαιες εκ προοιμίου προσπάθειες (τουλάχιστον στον τόπο μας, έτσι λειτουργεί). Από την άλλη, δεν με ενοχλεί η δημοσιοποίηση του ονόματός μου, έστω κι αν δεν εκκλησιάζομαι πλέον. Αυτό, βεβαίως, δεν μου στερεί το δικαίωμα (αλλά, προσθέτω, και το καθήκον) να τοποθετούμαι σε θέματα που αφορούν στη διαχείριση των χώρων της πόλης μου, πολύ περισσότερο όταν αυτά σχετίζονται με το ευρύτερο ιστορικό της κέντρο. Ούτε και με καθιστά, αυτομάτως, πολίτη δεύτερης ή όποιας άλλης κατηγορίας όταν, επίσης, ομολογώ πως συχνάζω σε (ένα και μοναδικό) «κέντρο» της παρακείμενης Πλατείας Ηρώων (εννοώ το Ριάλτο). Πρόβλημα στάθμευσης δεν υπάρχει επειδή η περιοχή, ευτυχώς, διαθέτει αρκετούς νόμιμους χώρους.

Πράγματι, είναι σημαντικό να αναγνωρίζεται πως «...υπήρχαν εποχές που η περίφραξη ιδιωτικών ή δημόσιων χώρων δεν ήταν αναγκαία...». Αποτελεί, λοιπόν, λύση η απόφαση των εκκλησιαστικών επιτροπών να περιφράσσει τους περίβολους των εκκλησιών, με τη δικαιολογία πως οι χώροι σήμερα χρησιμοποιούνται από «περιθωριακούς»; Τα κοινωνικά προβλήματα αντιμετωπίζονται, άραγε, με τον αποκλεισμό των «προβληματικών» και τη δυνατότητα πρόσβασης μόνον στους «υγιώς» ενεργούντες; Αναφέρεται πως «...η πλατεία της εκκλησίας...είναι πάντοτε ανοικτή για οικογένειες...». Δηλαδή, η πρόσβαση στον περίβολο θα πρέπει να εξασφαλιστεί με «κάρτα ελευθέρας εισόδου» στους εκκλησιαζόμενους και μόνον; Με την ίδια λογική, θα έπρεπε ο Δήμος να περιφράξει την Επίχωση και το σημαντικό στολίδι της πόλης, το ανοιχτό Πάρκο Γλυπτικής, για να προστατέψει τους χιλιάδες πολίτες που την απολαμβάνουν, καθημερινά, αλλά και τα παιδιά που εξοικειώνονται με το σύγχρονο γλυπτό, θεωρώντας το ως αναπόσπαστο μέρος του χώρου για το παιγνίδι τους, επειδή και σ’ αυτό τον χώρο συχνάζουν (κατά τις βραδυνές ώρες) «περιθωριακοί». Κι αν, στην περίπτωση της Αγίας Τριάδας, υπάρχουν κάποιες «δικαιολογίες» για την περίφραξη, η εκκλησιαστική επιτροπή της εκκλησίας της Αϊφυλλιώτισσας, όπου και έγινε η πρώτη περίφραξη, ποιες «δικαιολογίες» προβάλλει για διατήρηση της περίφραξης και αντιδρά με αποτέλεσμα να ανατρέπει το σχεδιασμό ανάπλασης της παρακείμενης πλατείας; Δυστυχώς, όλοι το γνωρίζουν, για να μην κάμει το χατήρι στους ...αριστερούς! Τα ίδια ισχύουν και στις υπόλοιπες εκκλησίες που έχουν ήδη περιφραχθεί (Μητροπολιτικός της Καθολικής, Καθεδρικός της Αγιάναπας, συνοικιακός της Αγίας Ζώνης καθώς και του Αποστόλου Ανδρέα στη Μέσα Γειτονιά). Μήπως, ελλείψει παρόμοιων προβλημάτων, η περίφραξη θα λειτουργήσει προληπτικά/αποτρεπτικά; Επιπρόσθετα, πώς συνάδει η εν λόγω αντιμετώπιση των εκκλησιαστικών επιτροπών με τις θετικές ενέργειες και τα έργα υποδομής, για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών, που προωθεί συστηματικά (προς τιμήν του) ο νυν Μητροπολίτης; Είναι πρέπον να εφαρμόσει και η εκκλησία το αντίστοιχο της επιχειρούμενης όλο και περισσότερο, από πλευράς μερίδας επιχειρηματιών «ανάπτυξης γης», δηλαδή, της δημιουργίας συμπλεγμάτων κατοικιών με επιτρεπόμενη πρόσβαση στους «προνομοιούχους/δικαιούχους» και μόνον; Επιτέλους, τί πρεσβεύουν οι σεβαστοί επίτροποι; Περιφράσσει ο καθένας την περιουσία του και προσφέρονται πλέον οι δημόσιοι χώροι σε (αυξημένου βαθμού) αστυνόμευση; Πώς εκφράζεται η κοινωνική αλληλεγγύη καθώς και η εμπλοκή των ιδιοκτητών (πόσο μάλλον της ίδιας της εκκλησίας) στη γενικότερη προσπάθεια αναδιαμόρφωσης του ευρύτερου ιστορικού κέντρου;

Το «Σχέδιο Περιοχής Κέντρου Λεμεσού» (το οποίο έχει ήδη εγκριθεί και λειτουργεί ως νόμος) προνοεί και για τους ναούς: «Διαμόρφωση της πλατείας Αγίας Νάπας και σύνδεσή της με την οδό Αγίου Ανδρέου όσο και με την παραλιακή λεωφόρο. Η δεύτερη αυτή ένωση επιτυγχάνεται μέσω νέας υπερυψωμένης πλατείας νότια του ναού και την κατασκευή κτιρίων εκατέρωθεν που θα έχουν εσωτερικά στραμμένες τις προσόψεις τους και μεσοτοιχίες με τα πλευρινά κτίσματα.» (κεφάλαιο «Πολιτική Λειτουργικής και Χωρικής Δομής», σελίδα 65). «Αστικός σχεδιασμός της περιοχής μεταξύ της εκκλησίας της Καθολικής και της οδού Αγίου Ανδρέου, ώστε να αποτελεί τη σωστή κατάληξη της οδού Αθηνών και να συνδέει χωρικά και οπτικά την εκκλησία με την Jami Kepir. Προτείνεται πλακόστρωση της πλατείας της Καθολικής, αναδιαμόρφωση του πράσινου, δημιουργία πεζοδρομίων κατά μήκος του πρώτου τμήματος της οδού Ελλάδος και πλακόστρωση του υπόλοιπου μέχρι την οδό Αγίου Ανδρέου.» (στο ίδιο κεφάλαιο, σελίδα 67). «Αναδιοργάνωση του πράσινου στο χώρο της Αγίας Τριάδος και περιορισμός στη διακίνηση οχημάτων γύρω απ’ αυτόν δίδοντας προτεραιότητα στους διερχόμενους πεζούς. Τα πιο πάνω μέτρα σε συνδυασμό με τη μικροκλίμακα των γύρω κατοικιών θα συντείνουν στην ανάδειξη της αρχιτεκτονικής και της κλίμακας του ναού.» (στο ίδιο κεφάλαιο, σελίδα 71). Φαίνεται, λοιπόν, πως πολύ θετικές πρόνοιες του «Σχεδίου Περιοχής» δεν θα καταστεί δυνατόν να εφαρμοστούν, αφού οι αντίστοιχες εκκλησιαστικές επιτροπές έχουν προχωρήσει σε περιφράξεις της εκκλησιαστικής περιουσίας. Όσο για το θέμα της «λαμπρατζιάς», πράγματι, άλλη μια απόλυτα άκαμπτη θέση των εκκλησιαστικών επιτροπών: αντιδρούν έντονα και έχουν επιτύχει τη διακοπή πανάρχαιου εθίμου με έωλα επιχειρήματα. Αν είναι δυνατόν, να «ανησυχούν» για την τύχη των ναών από το άναμμα της λαμπρατζιάς, ενώ (λέω εγώ, λόγω μικροαστικής αντίληψης) για την πλειοψηφία των μελών τους η διατήρηση όλων των εκφάνσεων του πλούτου της λαϊκο-θρησκευτικής παράδοσης αποτελεί, φαίνεται, επουσιώδη και «ξεπερασμένα» λατρευτικά στοιχεία και εκδηλώσεις και τίποτα περισσότερο. Κατά περίεργο τρόπο, οι ίδιοι εκκλησιαστικοί επίτροποι δεν προβάλλουν την ιερότητα του χώρου κατά την τέλεση των μυστηρίων του γάμου και της βάπτισης, όπου (με την ανοχή όλων, δει δη χρημάτων) διασύρεται η ιερότητα και κυριαρχεί η άκρατη επίδειξη, ενώ το κιτς «οργιάζει», τόσο εντός, όσο και εκτός του ναού...

Παρόλον ότι είμαι, το λιγότερο, αναρμόδιος να μιλήσω για το έργο του αείμνηστου πατρός Σολομώντα Παναγίδη (ιδρυτή των καταχητικών στη Λεμεσό και πρωτοπόρου σε θέματα αντιμετώπισης και προσέγγισης της νεολαίας σε εποχές, μάλιστα, που η χειροδικία, η απομόνωση και η ιδρυματοποίηση αποτελούσαν καθημερινή και πλήρως αποδεκτή πρακτική), εκφράζω την ταπεινή μου γνώμη πως δεν θα ένιωθε καθόλου ευτυχής βλέποντας την προτομή του, στον περίβολο του ναού της Αγίας Τριάδας, «αποκομμένη» από την υπόλοιπη περιοχή και προσβάσιμη από τους εκκλησιαζόμενους και μόνον...


Ιούλιος Φ. Θεοδωρίδης
Λεμεσός, 21/10/2009


 ----------------------------------------------------------------------------------------




ΥΓ. για οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία,  ιδέα, προτοβουλία κτλ μπορείτε να επικοινωνείτε στο alxspa@gmail.com.

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

ΔΕΝ ΣΥΝΑΔΕΙ...



ΔΕΝ ΣΥΝΑΔΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΟΥ BRUNSWICK KAI ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΟ 2001 ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΑΞΙΟΘΕΑΤΟ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΠΟΛΗΣ. ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΟ ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΤΤΕΛΙΑΣΜΕΝΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΝΑ ΚΡΕΜΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΥΠΕΡΟΧΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ.

ΔΕΝ ΘΑ ΔΗΛΩΣΩ ΚΑΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΠΟΠ-ΑΡΤ/ΚΑΡΤΟΥΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΦΟΡΜΗ ΝΑ ΧΑΛΑΡΩΣΟΥΝ ΛΙΓΟ ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΝ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΟΒΑΡΟΦΑΝΕΙΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΤΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΧΑΛΑΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΤΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΙΟΚΡΑΤΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ...

FORM FOLLOWS FUN




ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ Konrad Kloster ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝ ΝΤΙΖΑ'Ι'ΝΕΡ James Rizzi.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ http://www.rizzi-haus.de/
KAI STO : http://www.james-rizzi.com/James_Rizzi/Projects/The_Rizzi_House::en-096-1.html




ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΜΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΑΛΑΖΟΝΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ  ΑΠΑΝΤΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ Δάφνης Σ. Παναγίδης ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΨΑΝ 200 ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓ. ΤΡΙΑΔΟΣ. 
ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ ΛΕΜΕΣΙΑΝΟΥ ΙΔΡΥΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ Σολομώντα Παναγίδη ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Η ΠΡΟΤΟΜΗ ΕΧΕΙ ΑΝΕΓΕΡΘΕΙ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΡΑΓΜΕΝΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ. 

ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ.
ΟΜΩΣ ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ  ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΤΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ, ΤΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ-ΑΣΠΡΟΥ ΑΛΛΑ ΕΥΕΛΠΙΣΤΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΕΞΟΔΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ.








ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ...

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ


κλικ, κι η εικόνα μεγαλώνει...

Επιλέγω στην πρώτη ανάρτηση αυτού του ιστολογίου να παραθέσω την επιστολή που προσυπέγραψαν 200 Λεμεσιανοί ενάντια στην περίφραξη μιαςωραιότατης πλατείας στην Λεμεσό. Η πρωτοβουλία έγινε αυθόρμητα, αφού το δημαρχείο τήρησε σιγή ιχθύος στην αυθαίρετη αυτή πράξη από την εκκλησία. Θα επανέλθω με περαιτέρω σχόλια.
ΑΠΑΠΑ

 





Λεμεσός, 20 Σεπτεμβρίου 2009


Κύριοv
Αντρέα Χρίστου
Δήμαρχο Λεμεσού και το δημοτικό συμβούλιο.


Αξιότιμε δήμαρχε, αξιότιμα μέλη του δημοτικού συμβουλίου,


Θέμα: Διαμαρτυρία για την τοποθέτηση περίφραξης στην πλατεία της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στη Λεμεσό.

Με την παρούσα επιστολή, επιθυμούμε να εκφράσουμε τη διαμαρτυρία μας για την τοποθέτηση περίφραξης στην πλατεία της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας, εμποδίζοντας έτσι την πρόσβαση και τη χρήση της πλατείας από τους πολίτες. Επιπλέον, τα κάγκελα πέραν της ακαλαισθησίας που τα χαρακτηρίζει, είναι πολύ επιβλητικά αφού υπερβαίνουν τα 2 μέτρα σε ύψος και έχουν αλλοιώσει σημαντικά τον ιστορικό και κατά τ’ άλλα προστατευμένο χαρακτήρα της περιοχής.

Οι πολύ ενδιαφέρουσες και σπάνιες για τη Λεμεσό πολεοδομικές συνθήκες της περιοχής έχουν αλλοιωθεί κατόπιν αυτής της επέμβασης και η ένταξη της εκκλησίας, ως αρχιτεκτονική μορφή, στο χώρο έχει πληγεί σοβαρά όπως επίσης και η πολύ αρμονική σχέση με τις γειτονικές κατοικίες, οι οποίες αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα αστικής κυπριακής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ου αιώνα.

Σε αντίθεση με την επέμβαση αυτή που έκπληκτοι αντιμετωπίζουμε καθημερινά, θα περιμέναμε ως πολίτες ευρωπαϊκής πόλης να είχε προταθεί από τις υπηρεσίες του Δήμου η διαμόρφωση και ο εκσυγχρονισμός της πλατείας αυτής προς το συμφέρον όλων μας και προπάντων υπέρ της αναβάθμισης της κοινωνικής ζωής της Λεμεσού. Ο Λεμεσιανός απέδειξε ότι αντιμετωπίζει με ενθουσιασμό κάθε έργο που κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση με το πιο τρανό παράδειγμα την επιτυχία των έργων στην επίχωση και την παραλιακή οδό.

Η επιτυχία των προαναφερθέντων έργων απέδειξε για ακόμα μια φορά ότι οι δημόσιοι χώροι πρέπει να αποτελούν «δίκτυο» για να λειτουργήσουν σωστά, αφού μόλις συνδέθηκε το παραλιακό μέτωπο ΑΜΕΣΑ επωφελήθηκε και η επίχωση, ενώ η προϋπάρχουσα επίχωση θεμελίωσε την επιτυχία του «δικτύου» πεζοδρόμων.

Έτσι λοιπόν, και η πρώην-πλατεία της Αγίας Τριάδας αν φυσικά αξιοποιηθεί, μπορεί να ενδυναμώσει σημαντικά την Πλατεία Ηρώων και να ενισχύσει τις θαυμαστές και πολύχρονες προσπάθειες του δήμου για την εκεί δημιουργία του πολιτιστικού πυρήνα της πόλης μας. Επιπλέον είναι ξεκάθαρο ότι με την δημιουργία δημόσιας πλατείας γύρω από την εκκλησία και την ανώδυνη πεζοδρόμηση δύο στενών δρόμων με πολύ περιορισμένη κυκλοφορία συνδέουμε το εμπορικό κέντρο της πόλης μας με τους δημόσιους χώρους της παραλιακής.

Είναι αυτονόητο πως κάτι τέτοιο θα επηρεάσει θετικότατα το προφίλ της πόλης μας αλλά και της ίδιας της εκκλησίας. Το κέρδος για όλους μας θα είναι πολύ μεγάλο και τα πλεονεκτήματα από αυτήν την σύνδεση είναι τόσο ευδιάκριτα που δεν χρειάζεται καν να απαριθμηθούν.

Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά. Δεν θα αναφερθούμε στους λόγους για τους οποίους η εν λόγω εκκλησία προχώρησε σε αυτή την αντι-κοινωνική πράξη. Είναι απόφαση που φαίνεται έχει παρθεί στα υψηλά στρώματα της ιεραρχίας της, αφού το ίδιο έχει πράξει και στην εκκλησία της Αγίας Νάπας, όπως και της εκκλησίας της Καθολικής και όλοι έχουμε δει την ζημιά που έχουν επιφέρει στη συνοχή του αστικού ιστού των γειτονιών τους. Ένα καταπληκτικό παράδειγμα προς μίμηση και διαφορετικής αντιμετώπισης της κατάστασης είναι η πλατεία της εκκλησίας της Φανερωμένης στο ιστορικό κέντρο της Λευκωσίας αλλά και οι χιλιάδες εκκλησίες στα ιστορικά κέντρα όλης της Ευρώπης.

Αυτό όμως που μας ανησυχεί ως πολίτες είναι πως έχει επιτραπεί κάτι τέτοιο από τις αρχές της πόλης μας. Οι πλατείες των εκκλησιών έχουν καθιερωθεί ως κατ’ εξοχήν δημόσιοι χώροι και η υπεξαίρεση τους αποτελεί σημαντικό πλήγμα στην πόλη αφού η δόμηση των πόλεων έγινε γύρω από αυτά τα αστικά κενά. Είναι δηλαδή ισότιμα δομικά στοιχεία της πόλης με ένα κτίριο. Διερωτούμαστε λοιπόν πως ο δήμος υποχρεώνει ιδιώτες σε εξοντωτικούς κανονισμούς για την ανακαίνιση ενός οποιουδήποτε διατηρητέου κτιρίου αλλά ταυτόχρονα αφήνει ελαφρά την καρδιά ένα τόσο μεγάλο και σημαντικό κομμάτι της γειτονιάς μας να καταστρέφεται από απερισκεψία ή από την υπεροψία του ιδιοκτήτη του.

Όπως έχουμε πληροφορηθεί έχει κατατεθεί αίτηση για πολεοδομική άδεια από την εκκλησία για την ανέγερση της περίφραξης. Παρακαλούμε λοιπόν το Δήμο Λεμεσού να μην εγκρίνει την άδεια και να χειριστεί την υπόθεση με την σοβαρότητα που της αρμόζει.



Ζητούμε από το δημαρχείο να λάβει άμεσα μέτρα ούτως ώστε να επανέλθει η πλατεία στην αρχική και φυσιολογική της κατάσταση. Το δημαρχείο ως φύλακας του πολιτιστικού μας πλούτου, της αστικής συνοχής αλλά και προπάντων της ισονομίας των πολιτών και του κοινού συμφέροντος δεν μπορεί να μένει απαθές στην υπεξαίρεση ενός ακόμα δημοσίου χώρου.



Με εκτίμηση,

Πρωτοβουλία για την διάσωση της πλατείας της Αγίας Τριάδας.