ΕΛΑΒΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΜΑΙL ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ ΚΟΙΝΟΠΟΙΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ (απο τον τίτλο και τον σκοπό) ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ.
ΚΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΕΠΑΝΑΚΑΘΟΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ.
Ο σύλλογος Γεοδομώ σας υπενθυμίζει για το διήμερο πρακτικό εργαστήριο που θα γίνει στις 12 και 13 Ιουνίου στο χωριό Φλάσου με τον Manfred Fanhert με τίτλο «κτίσιμο με γη: απ’ το χώμα στο πλιθάρι».
Στα πλαίσια του εργαστηρίου, θα γίνει μια μικρή ξενάγηση στο χωριό Φλάσου για ανάλυση της χρήσης της γης στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική του χωριού. Ξενάγηση θα γίνει και στο ορυχείο στα Κατύδατα.
Το κόστος συμμετοχής είναι 70 Ευρώ για τις 2 μέρες και πρέπει να γίνει προκράτηση της θέσης όσο το δυνατό συντομότερα λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων.
Θα υπάρχει η δυνατότητα κατασκήνωσης στον χώρο στις 11 και 12 Ιουνίου, αλλά οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να φέρουν τις τέντες τους.
ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΨΥΧΟΦΘΟΡΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΘΑ ΘΥΜHΘΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΓΚΟΥΣΚΟΥΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΤΑΚΑ ΤΟΥ : ΣΚΥΨΕ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ! (OI ΚΑΤΑΡΙΝΟΙ ΣΕ ΠΟΘΟΥΝ...)
................................................................................................................................................
ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΣΕΡΑ ΣΕ ΔΥΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΚΑΥΤΗΡΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΑ ΜΕΛΗ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ...
ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΩ ΕΔΩ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΕΥΣΤΟΧΟ ΣΧΟΛΙΟ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ Ο ΦΙΛΟΣ Ο Γ.Ψ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΟ COLPO GROSSO ΤΗΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ...
Ακόμα για τη Μαρίνα Λεμεσού...
Όπως φαίνεται… ακόμα μια φορά… τα πράγματα στη μεγαλόνησο διεξάγονται με τον καλό, πατροπαράδοτο τρόπο ...στον τόπο όπου η αισχροκέρδεια και η κερδοσκοπία είναι έννοιες νομιμοποιημένες και οι τοπικές αρχές συνεχίζουν να προτείνουν μεγαλόψυχα νέες ζώνες εντός του ορίου ανάπτυξης και ανεξαρτήτως ζήτησης για νέες μονάδες τη στιγμή που σε άλλες χώρες κυρίως της Ευρώπης έχουν επικρατήσει έννοιες όπως η επανάχρηση και η συντήρηση ενώ οι νέες αναπτύξεις επιτρέπονται εφόσον έχουν εξαντληθεί οι άλλοι τρόποι επέμβασης. Πρέπει να παραδεχτούμε όμως ότι δεν έχουμε φαινόμενα παράνομων οικοδομών…(!)…όσο αλλού. Είναι φυσικό…! Στην Κύπρο επειδή έχουμε ‘πλάτσαν πολλήν τζαι ακατάλυτην’…χτίζομεν αβέρτα όπου θέλουμε. Και επειδή εκαταλάβαμεν το καλά απ ότι φαίνεται ότι εν ώρα που εν’να φύουν τζαι οι κουρκουτάες όπως πάμεν…συνεχίζουμε τις μελετημένες μας παρεμβάσεις στηριγμένες πάνω σε εμπεριστατωμένες περιβαλλοντολογικές μελέτες και αναλύσεις μέσα στα πλαίσια της επιβαλλόμενης πλέον αειφόρου κρατικής πολιτικής και του πρωτοποριακού πνεύματος που διακατέχει τη χώρα μας και την κατατάσσει παρεπιπτόντως στην τελευταία θέση απορρόφησης Ευρωπαϊκών κονδυλίων. Πολλές φορές η δικαιολογία τους για μη προώθηση έργων είναι η έλλειψη χρημάτων…(α!)…Γιατί δεν προτείνεται ένα συμμαζεμένο έργο για την πόλη και τους κατοίκους της, σχεδιασμένο με βάση το μέγεθος και τις πραγματικές ανάγκες του τόπου, να μειωθεί το εύρος του έργου οπότε και τα κόστη και λεφτά ενναν πιο εύκολο να βρεθούν παρά να ακολουθηθεί η συγκεκριμένη διαδικασία; Ας το πούμε και στη γλώσσα τους…Η μαρίνα της Λεμεσού είναι έργο προτεραιότητας και πρέπει να προωθηθεί με διαδικαστική διαφάνεια και προσέγγιση που να έχει ως πρώτιστο μέλημα τη μεγιστοποίηση του κοινωνικού οφέλους και την ελαχιστοποίηση της αισχροκέρδιας και των αρνητικών συνεπειών στο περιβάλλον. Ίντα ωραία που ακούουνται α! Αν για τη Λεμεσό είναι έτσι τα πράγματα, είμαι πολύ περίεργος να δω την τύχη των άλλων πόλεων και κυρίως του Βαρωσιού! Ορμάτε καρχαρίες απου φάει!!!
γ.ψ.
Η δημοσίευση του σκανδάλου από το ιστολόγιο μας έφερε, όπως πληροφορούμαστε, αλυσιδωτές αντιδράσεις στους κόλπους του δημοτικού αλλά και υπουργικού συμβουλίου!
Επώνυμοι Λεμεσιανοί πολίτες άσκησαν ισχυρές πιέσεις τις τελευταίες μέρες για να εμποδίσουν το τερατούργημα που έχει σχεδιαστεί ερήμην τους και αποκλειστικά προς το οικονομικό συμφέρον τρίτων.
Όπως πληροφορούμαστε οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις ευνοούν να αρχίσει άμεσα εξαντλητικός δημόσιος διάλογος με το κοινό της πόλης για να εξακριβωθούν οι πραγματικές του ανάγκες. Επίσης έχει προγραμματιστεί διεθνές συνέδριο για να παρουσιαστούν παρόμοια αναπτυξιακά έργα στον υπόλοιπο κόσμο αλλά και να διαπιστωθούν οι συγκεκριμένες τοπικές ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει η Λεμεσός ως νοτιότερη πόλη της Κύπρου σε σχέση με το μέλλον που προδιαγράφεται στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.
Βρήκα πρόσφατα μια αεροφωτογραφία που παρουσιάζει το masterplan της μελλοντικής μαρίνας Λεμεσού.
Μικρό ιστορικό
Αφού λοιπόν έγιναν οι απαραίτητες πολύχρονες διαδικασίες για διευθέτηση του στάτους των περιουσιών στην περιοχή (τ/κ περιουσίες, απαλλοτριώσεις κτλ) αποφασίστηκε από το υπουργικό συμβούλιο ότι το κράτος δεν έχει λεφτά για να χτίσει μαρίνα και αποφάσισε να χτιστεί με την μέθοδο Β.Ο.Τ.
Δηλαδή ιδιωτική εταιρία αναλαμβάνει το χτίσιμο και απολαμβάνει τα κέρδη από αυτό για κάποια χρόνια αφού στο τέλος θα παραδώσει το έργο στο δημόσιο. Αφού έγινε ο απαραίτητος διαγωνισμός (χωρίς καμιά περιβαλλοντική μελέτη!!! και με ελάχιστους όρους και κριτήρια) κερδήθηκε απο την κοινοπραξία κυπριακών μεγαθηρίων όπως Παρασκευαϊδης, Cyparco κ.α. Αυτοί πήγαν και βρήκαν ένα αρχιτέκτονα από την Νότιο Γαλλία και του ανάθεσαν το έργο!
Να σημειώσουμε ότι η μαρίνα θα επιστραφεί στο κράτος σε 99 χρόνια, αν αναλογιστούμε δηλαδή ότι τα σημερινά κτίρια σχεδιάζονται από τους μηχανικούς να είναι ασφαλή για τα επόμενα 50 χρόνια...τότε στα 100....
Το master plan
1. Βασικά απ' ότι αντιλαμβάνομαι από το master plan υπάρχουν περισσότερες επαύλεις παρά σκάφη...τελικά είναι μαρίνα ή μέγα-developping? Δημιουργούνται δηλαδή καινούργια οικόπεδα μέσα στην θάλασσα, χτίζονται καμιά 200αρια οικιστικές μονάδες (σε μορφή διώροφης έπαυλης ή ακόμα και πολυκατοικίας) για πολύ αποκλειστικούς αγοραστές με εξαιρετικά ελεγχόμενη πρόσβαση, δημιουργώντας κάτι περισσότερο από γκέτο ζάμπλουτων μέσα στην καρδιά της πόλης μας, μέσα στην θάλασσα μας. Α, και γύρω-γύρω σταθμεύουν και κάποια σκάφη.
Και όλα αυτά την στιγμή που όλα τα ευρωπαϊκα κράτη έχουν θεσπίσει νόμους προστατεύοντας τα παράλια από οποιαδήποτε οικοδομή σε μια ακτίνα 100 μέτρων !
2. Επίσης είναι άξιο απορίας το που ξετρυπώσατε αυτόν τον αρχιτέκτονα όπως αξιοπερίεργη και η επιλογή ψευδό-χωριάτικου και ψευδό-γραφικού ύφους στην αρχιτεκτονική. Η μαρίνα αντιπροσωπεύει μια από τις εισόδους της πόλης μας και είναι πάρα πολύ σημαντικό να εκφραστεί σε αυτήν η Λεμεσός που θέλουμε για το αύριο, όχι μια "νησιώτικη" (!!!) εκδοχή του Αφροδίτη Χίλς.
3. Οι φωτος είναι παρμένες από ψηλά αλλά αντιλαμβάνομαι ότι οι είσοδοι για το κοινό στις προκυμαίες θα είναι αυστηρά ελεγχόμενες, υπάρχει κάποια ευαισθησία σε αυτό το σημείο ή θα έχουμε κάτι σαν το οδόφραγμα της Λήδρας?
4. Το ύψος του τελευταίου μεγάλου βραχίονα, δεδομένου του βάθους της θάλασσας σε αυτό το σημείο και της ισχύος των κυμάτων δεν θα απαγορεύει την θέα προς το ακρωτήρι από ολόκληρη την παράλια της πόλης?
5. Τελικά αφού σε λίγο καιρό θα αρχίσουν οι εργασίες, έχει γίνει περιβαλλόντική μελέτη ή δεν χρειάζεται?
Και επειδή το master plan μπορεί να κρύβει λίγο τα μεγέθη αυτές είναι φωτογραφίες από τα σχέδια που παρουσιάστηκαν σε μια παρωδία δημόσιας παρουσίασης στον Δήμο Λεμεσού πέρυσι. Αν ξεχάσετε για λίγο τον παρωχημένο ρομαντισμό της ακουαρέλλας θα προσέξετε τα πολυώροφα κτίρια 100 και πλέον μέτρα από την ακτή, όπως και τις κακόγουστες επαύλεις.
κλικ για μεγέθυνση
Το πιο εξοργιστικό σε όλη την ιστορία είναι το πέπλο ωραιοποίησης και του συντονισμένου εμπορικού πλασαρίσματος αυτού του μεγαλεπήβολου έργου αποφεύγοντας έτσι πραγματικό δημόσιο διάλογο. Μαρίνα είναι ανάγκη να γίνει και υποστηρίζουμε ένα τέτοιο έργο με την προϋπόθεση οι διαδικασίες να είναι διαφανείς, λογικές και να συμβαδίσουν με την σύγχρονη εποχή.
Ο Δήμος Λεμεσού πιστεύουμε ότι φέρει τεράστιες ευθύνες γιατί δεν διεκδίκησε καθόλου τον ρόλο που του αρμόζει σε όλη αυτήν την διαδικασία αφού τα πάντα αποφασίστηκαν από το υπουργικό συμβούλιο και την πολεοδομία που εδρεύει στην Λευκωσία με αποτέλεσμα σημαντικότατες πρόνοιες του σχεδίου Λεμεσού να αγνοηθούν, όπως πχ η απρόσκοπτη πρόσβαση από πεζούς και ποδηλάτες κατά μήκος της παραλίας.
Δήμος Λεμεσού και κράτος δεν στήθηκαν στην πλευρά του απαιτητικού πελάτη απέναντι στην κοινοπραξία που ανέλαβε να διεκπεραιώσει το έργο αλλά πνίγηκαν στην ανάγκη να αποκτήσουμε μαρίνα, αποφεύγοντας την «σπατάλη» ακαδημαϊκής έρευνας και σκέψης αλλά και διαλόγου με το κοινό της Λεμεσού όσο αφορά τις πραγματικές του ανάγκες.
